Moesten we zomaar opeens op de cavia van de buren passen. Dat vonden we natuurlijk heel erg, zo’n lief knuffelbaar beestje erbij Thomas (de jongste van onze katten) vindt het allemaal erg spannend en is een beetje bang van dat rare beest dat van die gekke geluiden maakt. Volgens mij vindt Snuf mij wel lief, hij komt steeds even kijken als ik in de buurt ben en hij maakt van die lieve geluidjes als ik hem aai… Dat zou toch niet komen omdat ik hem steeds lekkere dingen geef?

This entry was posted on Monday, October 22nd, 2007 at 10:40 pm by Menno and is filed under Nl persoonlijk. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.