Over ons...

Wij zijn Menno en Danny en we wonen sinds 1998 samen. We kochten dit domein, een webcam en toonden ons dagelijks leven. Toen het te gewoon werd om een webcam te hebben zijn we ermee gestopt. Nu plaatsen we zo nu een dan een berichtje of wat foto's op deze site voor de mensen die het leuk vinden om ons te volgen.

About us...

We are Menno and Danny and we have been living together since 1998. We bought a webcam and shared our lives on the net. Back then it was special, but we quit when it became mainstream. Now and then we post a story or some pictures here in Dutch or English for those interested.

Un poco rojo

Hola amigos,

Estamos aqui en San Jose.

Vandaag hebben we heerlijk zitten bijkomen van onze reis naar Costa Rica. Ons hotel casa 69 (en ja, we hebben het hotel uitgezocht op de naam!) is erg mooi. Vandaag ontdekten we ook dat ze een mooi terras hebben.

Nadat we vroeg wakker waren en ontbeten hadden, zijn we lekker op het terras gaan zitten. Daarna op zoek naar een supermarkt en raakten we een beetje verdwaald. We kregen te horen dat de supermarkt 450 meter verderop was. In Costa Ricaans betekent dit: 4,5 blokken verder. Nou, kan je vertellen dat we een stuk verder zijn gelopen. Uiteindelijk heeft een behulpzame vrouw ons helemaal naar de supermarkt gebracht. Zij begreep dat ik (Danny) een beetje spaans begreep. Dus ik kreeg veel te horen over de culturele dingen hier in San Jose en ze klaagde (jawel dat doen ze hier ook) over het weer.

Ons hotel ligt trouwens in een wijk waar niet zoveel toeristen komen. Het ligt dicht tegen het centrum aan, maar ook naast de Nicaruguaanse ambassade. Hebben trouwens geen idee waarom er zoveel mensen daar voor de deur staan, maar ze staan in ieder geval in de rij om naar binnen te komen.

Oh ja, ik vertelde dus dat we in een wijk zitten waar weinig toeristen komen, en dat merk je ook wel. Mensen bekijken je helemaal, stoppen met de auto’s, nemen van boven tot onder waar en lachen lief naar je. Daarnaast zijn ze ZO behulpzaam, je wordt er bijna achterdochtig van.

Frank heeft vandaag problemen met pinnen. Het lukt hem nergens om geld te pinnen. Uiteraard vinden wij het niet erg om af en toe wat te betalen, maar het moet wel binnen bepaalde grenzen blijven! Maar goed, na door 4 automaten geweigerd te zijn met zijn ING betaalpas werd hij het goed zat. Als dan lokale mensen je ineens aanbieden om je naar een andere betaalautomaat te brengen, denk je… “Waarom willen ze zoveel moeite voor me doen?”. De mensen doen dit dus, omdat ze bewust zijn dat het land grotendeels leeft van de toeristen. En mensen dus niet bezig zijn om je een oor aan te naaien (of zo snel mogelijk van je af te zijn), maar je gewoonweg willen helpen. Ahhh.. toch een mooie gedachte he :P

Na de supermarkt zijn we weer even wat wezen eten op het terras van ons hotel. Daarna lekker wezen wandelen en wezen kijken naar vlinders in de vlindertuin. Aan het eind van de dag zijn we wel een beetje verbrand omdat we iets teveel zon hebben gehad (en ons uiteraard te weinig hebben ingesmeerd!).

Nou, dat was het wel weer voor vandaag, nu gaan we wat eten. En daarna gaan we lekker op tijd naar bed. Morgen vroeg weer op, want dan gaan we onze auto halen bij het vliegveld. Daarna rijden we door naar Caño Negro. En blijven we daar een nachtje slapen. Dit ligt dichtbij de Nicaruaanse grens (waar nu wat problemen mee zijn), dus ben benieuwd wat we daar van gaan merken.

3 Responses to “Un poco rojo”

  1. ma Says:

    nou jongens veel plezier ps is menno zijn ds stokje kwijt groetjes je moeder

  2. Danny Says:

    Euhh… Niet dat hij weet… of zag je iets geks in de berichtjes van ons?

  3. ma Says:

    nee er lag toen jullie geweest waren een zwart ds stokje op de bij rijdersstoel van daar en ik heb de fotos geien mooi daar hoor en doe voorzichtig en pas op voor spinnen hahaha en slangen dike kus en fijne dagen daar groetjes je moeder

Leave a Reply

Subscribe to Comments?