Zachtjes tikt de regen tegen…

Wisten niet dat er zoveel regen kon vallen in een tropisch regenwoud. Puerto Viejo was wat natter dan verwacht. Gelukkig hebben we de afgelopen dagen ook 3 uurtjes op het strand kunnen liggen…
Wij zijn Menno en Danny en we wonen sinds 1998 samen. We kochten dit domein, een webcam en toonden ons dagelijks leven. Toen het te gewoon werd om een webcam te hebben zijn we ermee gestopt. Nu plaatsen we zo nu een dan een berichtje of wat foto's op deze site voor de mensen die het leuk vinden om ons te volgen.
We are Menno and Danny and we have been living together since 1998. We bought a webcam and shared our lives on the net. Back then it was special, but we quit when it became mainstream. Now and then we post a story or some pictures here in Dutch or English for those interested.

Wisten niet dat er zoveel regen kon vallen in een tropisch regenwoud. Puerto Viejo was wat natter dan verwacht. Gelukkig hebben we de afgelopen dagen ook 3 uurtjes op het strand kunnen liggen…

Na die drankjes…. net voor eten, wilde Frank nog even zitten op een bank.
Viel hij toch ineens in slaap midden in het restaurant.
Moet er ook eerlijk bij zeggen, dat wij ook wel een hele zware vakantie hebben en daardoor soms een extra dutje nodig hebben :p

Zo net voor het eten besloten we om nog eentje te nemen. DAT hebben we geweten. Extra’s shots in onze drankjes vielen erg goed, gelukkig had Menno niets genomen, waardoor hij het aangeschoten moment van Frank en mij heeft kunnen vastleggen.

Na een lange reis van 4,5 uur zijn we eindelijk aan gekomen in Puerto Vallarta. We zitten nu in een bungalowtje met hangmat. Omdat we een beetje moe en dorst hadden, waren we blij met de aankomstmelding. Ze zaten echt op ons te wachten.
Oh ja, het resort heet La Costa de Papito (kust van de kleine vaders). Ze hebben ook een website trouwens: www.lacostadepapito.com
Het internet hapert hier soms wat dus we hadden wat moeite om eerder een update te sturen maargoed het werkt nu, het ontbijt is weer naar binnen dus tijd voor een nieuw bericht.
Op weg naar Manuel Antonio zijn we aangehouden door een agent omdat we volgens hem te hard reden. 40000 colonnes, best wel zonde… je begrijpt dat we daarna ons strikt aan de snelheid zijn gaan houden. Groot was dus ook onze verbazing toen we wij een limiet van 80 en 75 op onze teller weer een speedgun op ons gericht kregen en aan de kant werden gezet. Daar gaan we weer…
De agent keek naar binnen, gaf ons allemaal een hand en begon toen een praatje te maken. Toen bleek dat we uit Nederland kwamen werd hij enthousiast… Twente! Bryan Ruiz! Voetbalfans als wij zijn hebben we zo goed en zo kwaad als het ging maar een beetje meegeluld en dat vond hij zo leuk dat we met een waaerschuwing over hoge boetes en draag altijd je gordel en meer van dat soort dingen weer verder mochten. Afgelopen met een sisser dus. Ook hier is de politie je beste vriend.
Toen we bijna weer in San Jose waren kwam we in de stad in de file terecht. Opeens zei Danny dat de auto een beetje raar reed, en een jongen op een brommer die tussen de auto’s door reed wees naar onze band. Jahoor, het hele land doorgereden op de slechtste wegen met steen en modder en op een relatief goede asfalt weg komen we met een lekke band te staan… in de file op de linker rijstrook…
Ik was wel een beetje op mijn hoede en knikte naar die jongen maar deed de deur niet open. Toen hij voorbij was heb ik nog even gekeken en zijn we zo snel mogelijk naar de zijkant gegaan een parkeerplaats op bij een restaurant.
De soort van bewaker van die parkeerplaats keek het eerst een beetje aan en ging ons daarna helpen en later kwam ook de eigenaresse van het restaurant erbij. We waren nog steeds op onze hoede maarja, met drie man kan je alles in de gaten houden gelukkig.
Toen het bijna klaar was kwam ineens de politie aan. Ze gingen ons kenteken opschrijven, dus we waren alweer bang dat we een boete zouden krijgen. De bewaker moest zijn gegevens doorgeven, id laten zien enzo, de locatie werd opgeschreven en de politoe ging opeens helpen met de band verwisselen. Na een praatje en nogmaals de vraag of er geen problemen waren zeiden ze dat we snel weer verder moesten gaan en werden we de weg weer op geloodst de file in.
Bij het hotel hebben we toen geregeld dat de volgende dag iemand van het verhuurbedrijf zou komen voor de lekke band. Het was allemaal erg moeilijk om uit te leggen, maargoed… zorgen voor de volgende dag. We waren veilig en zonder boetes aangekomen.
Om 10 uur stond er iemand van het verhuurbedrijf voor de deur die bkeek de band en zei dat hij was lekgestoken. Dat schijnt vaker te gebeuren en als je dan langs de kant staat om de band te verwisselen wordt je beroofd. We zijn dus heel goed weggekomen dat er niets gebeurd is verder, misschien wel omdat de politie er opeens bij kwam.
De man van het verhuurbedrijf kwam onze auto ophalen en begon over de tank die half leeg was. Die moest bijgevuld anders werd het heel duur. Maar dat was niet de bedoeling, we wilden een nieuwe band… Ohjee, dat is moeilijk! Bellen met het kantoor, nog eens bellen… En toen ging hij weer met een taxi terug. Later is er een monteur gekomen die een nieuwe band heeft gebracht en eindelijk onze achterklep heeft gemaakt die steeds maar niet goed dicht wilde. Over kosten hebben we (nog) niets gehoord, dus misschien door de ‘poging tot overval’ valt het toch onder de verzekering die we hebben genomen. Dat merken we wel als de auto is ingeleverd.
Hier in San Jose hebben we verder niet zoveel gedaan, het is weekend dus we zijn uit geweest en het weer valt tegen dus bij het zwembad liggen is er helaas niet van gekomen. Straks gaan we weer op pad naar Puerto Viejo, lekker naar de caribische kust in een hangmat chillen met hopelijk eindelijk lekker weer.
P.S. Zijn de rayonhoofden in Nederland al bij elkaar geweest?
