Over ons...

Wij zijn Menno en Danny en we wonen sinds 1998 samen. We kochten dit domein, een webcam en toonden ons dagelijks leven. Toen het te gewoon werd om een webcam te hebben zijn we ermee gestopt. Nu plaatsen we zo nu een dan een berichtje of wat foto's op deze site voor de mensen die het leuk vinden om ons te volgen.

About us...

We are Menno and Danny and we have been living together since 1998. We bought a webcam and shared our lives on the net. Back then it was special, but we quit when it became mainstream. Now and then we post a story or some pictures here in Dutch or English for those interested.

Archive: Nl Reizen

Politie

Het internet hapert hier soms wat dus we hadden wat moeite om eerder een update te sturen maargoed het werkt nu, het ontbijt is weer naar binnen dus tijd voor een nieuw bericht.

Op weg naar Manuel Antonio zijn we aangehouden door een agent omdat we volgens hem te hard reden. 40000 colonnes, best wel zonde… je begrijpt dat we daarna ons strikt aan de snelheid zijn gaan houden. Groot was dus ook onze verbazing toen we wij een limiet van 80 en 75 op onze teller weer een speedgun op ons gericht kregen en aan de kant werden gezet. Daar gaan we weer…
De agent keek naar binnen, gaf ons allemaal een hand en begon toen een praatje te maken. Toen bleek dat we uit Nederland kwamen werd hij enthousiast… Twente! Bryan Ruiz! Voetbalfans als wij zijn hebben we zo goed en zo kwaad als het ging maar een beetje meegeluld en dat vond hij zo leuk dat we met een waaerschuwing over hoge boetes en draag altijd je gordel en meer van dat soort dingen weer verder mochten. Afgelopen met een sisser dus. Ook hier is de politie je beste vriend.

Toen we bijna weer in San Jose waren kwam we in de stad in de file terecht. Opeens zei Danny dat de auto een beetje raar reed, en een jongen op een brommer die tussen de auto’s door reed wees naar onze band. Jahoor, het hele land doorgereden op de slechtste wegen met steen en modder en op een relatief goede asfalt weg komen we met een lekke band te staan… in de file op de linker rijstrook…
Ik was wel een beetje op mijn hoede en knikte naar die jongen maar deed de deur niet open. Toen hij voorbij was heb ik nog even gekeken en zijn we zo snel mogelijk naar de zijkant gegaan een parkeerplaats op bij een restaurant.

De soort van bewaker van die parkeerplaats keek het eerst een beetje aan en ging ons daarna helpen en later kwam ook de eigenaresse van het restaurant erbij. We waren nog steeds op onze hoede maarja, met drie man kan je alles in de gaten houden gelukkig.

Toen het bijna klaar was kwam ineens de politie aan. Ze gingen ons kenteken opschrijven, dus we waren alweer bang dat we een boete zouden krijgen. De bewaker moest zijn gegevens doorgeven, id laten zien enzo, de locatie werd opgeschreven en de politoe ging opeens helpen met de band verwisselen. Na een praatje en nogmaals de vraag of er geen problemen waren zeiden ze dat we snel weer verder moesten gaan en werden we de weg weer op geloodst de file in.

Bij het hotel hebben we toen geregeld dat de volgende dag iemand van het verhuurbedrijf zou komen voor de lekke band. Het was allemaal erg moeilijk om uit te leggen, maargoed… zorgen voor de volgende dag. We waren veilig en zonder boetes aangekomen.

Om 10 uur stond er iemand van het verhuurbedrijf voor de deur die bkeek de band en zei dat hij was lekgestoken. Dat schijnt vaker te gebeuren en als je dan langs de kant staat om de band te verwisselen wordt je beroofd. We zijn dus heel goed weggekomen dat er niets gebeurd is verder, misschien wel omdat de politie er opeens bij kwam.
De man van het verhuurbedrijf kwam onze auto ophalen en begon over de tank die half leeg was. Die moest bijgevuld anders werd het heel duur. Maar dat was niet de bedoeling, we wilden een nieuwe band… Ohjee, dat is moeilijk! Bellen met het kantoor, nog eens bellen… En toen ging hij weer met een taxi terug. Later is er een monteur gekomen die een nieuwe band heeft gebracht en eindelijk onze achterklep heeft gemaakt die steeds maar niet goed dicht wilde. Over kosten hebben we (nog) niets gehoord, dus misschien door de ‘poging tot overval’ valt het toch onder de verzekering die we hebben genomen. Dat merken we wel als de auto is ingeleverd.

Hier in San Jose hebben we verder niet zoveel gedaan, het is weekend dus we zijn uit geweest en het weer valt tegen dus bij het zwembad liggen is er helaas niet van gekomen. Straks gaan we weer op pad naar Puerto Viejo, lekker naar de caribische kust in een hangmat chillen met hopelijk eindelijk lekker weer.

P.S. Zijn de rayonhoofden in Nederland al bij elkaar geweest?

image

Te hard?

Gisteren onderweg van Liberia naar Manuel Antonio zijn we op de InterAmericana aangehouden. We reden met andere auto’s mee en alleen wij werden eruit gepikt. We hadden te hard gereden.

In mijn beste Spaans nog geprobeerd te vragen hoe het dan zit met al die andere mensen die ook te hard voorbij reden, maar die waren meer ervaren…

Hier gelden qua snelheid ook aparte regels. Meestal mag je hier 80 (soms ook 90) op de ‘snelweg’. Maar wanneer je een berg oprijdt dan is de snelheid maximum 60.

We kregen een bon en konden direct afrekenen (rara, waar dat geld blijft!) of we konden meegaan naar een stadje om daar bij een bank het geld over te maken. We hebben maar afgerekend, maar weer een wijze les wijzer. Volgende keer gewoon snelheid aanhouden, ook al word je door iedereen aan alle kanten ingehaald.

Dus mochten jullie nog een goed doel willen steunen??? Ik sms jullie graag mijn bankrekeningnummer hoor ;)
Ach?!

Filmpje (apies kijken)

Filmpje van aapjes bij ons hotel in Manuel Antonio, Costa Rica.
http://www.youtube.com/v/eX7_56f0vZ8

Aapjes kijken tijdens het zonnen

image

Wilden jullie even laten zien hoe leuk we hier zitten (in Manuel Antonio). Lekker zonnig en oppassen met de aapjes.

Bericht van Frank: Pura Vida

Op vrijdag besloten we te gaan raften. Wij daarheen. We werden met een busje naar de plek gebracht.

Onderweg werden er nog een paar andere touristen opgepikt.

De stemming zat er al gelijk goed in. Belgen, Amerikanen, een Canadese, een Mexicaanse en wij.

Eenmaal aangekomen kregen we allerlei instructies, dingen die we moesten doen en vooral die we niet moesten doen. Het ging allemaal zo snel dat ik dacht dat allemaal nooit te kunnen onthouden. Als dat maar goed gaat!!

Toen was het zover dat we het water op gingen.

En wat bleek?

Het ging allemaal vanzelf. De eerste golf water kregen Menno en ik van voren. We waren gelijk doorweekt.

Het was echt lachen. Binnen 5 tellen was iedereen doorweekt. Wij zaten in een bootje met 5 touristen en een begeleider. Op momenten was het water echt wild en moest je flink peddelen om niet om te slaan of ergens tegen aan te botsen. Op een gegeven moment gingen we met een behoorlijke vaart tegen een rots en hup, ik werd gelijk gelanceerd. Ik hing nog met één been binnenboord en de rest hing in het water. Gelukkig werd ik gelijk naar binnen gehesen. Het was geweldig om te doen en het water was toch niet echt koud.

Toen we zo’n beetje aan het einde waren mocht één persoon voor op de rand van de boot zitten. Menno was de eerst.

Dan krijg je pas echt golven over je heen. Ik was de tweede en ook ik werd niet gespaard door de enorme golven.

Binnen 2 uur was het hele gebeuren weer voorbij en echt iedereen was enthousiast. Misschien gaan we het nog wel een keer!!!!

Wat ik nog vergeet te zeggen is dat als we weer een gevaarlijk stukje hadden gedaan we de peddels omhoog deden en de kreet Pura Vida riepen, wat zoveel wil zeggen als het goede leven. En dat is het hier….

Pura Vida!