dutchguys.com

Zo net voor het eten besloten we om nog eentje te nemen. DAT hebben we geweten. Extra’s shots in onze drankjes vielen erg goed, gelukkig had Menno niets genomen, waardoor hij het aangeschoten moment van Frank en mij heeft kunnen vastleggen.

Na een lange reis van 4,5 uur zijn we eindelijk aan gekomen in Puerto Vallarta. We zitten nu in een bungalowtje met hangmat. Omdat we een beetje moe en dorst hadden, waren we blij met de aankomstmelding. Ze zaten echt op ons te wachten.

Oh ja, het resort heet La Costa de Papito (kust van de kleine vaders). Ze hebben ook een website trouwens: www.lacostadepapito.com

Het internet hapert hier soms wat dus we hadden wat moeite om eerder een update te sturen maargoed het werkt nu, het ontbijt is weer naar binnen dus tijd voor een nieuw bericht.

Op weg naar Manuel Antonio zijn we aangehouden door een agent omdat we volgens hem te hard reden. 40000 colonnes, best wel zonde… je begrijpt dat we daarna ons strikt aan de snelheid zijn gaan houden. Groot was dus ook onze verbazing toen we wij een limiet van 80 en 75 op onze teller weer een speedgun op ons gericht kregen en aan de kant werden gezet. Daar gaan we weer…
De agent keek naar binnen, gaf ons allemaal een hand en begon toen een praatje te maken. Toen bleek dat we uit Nederland kwamen werd hij enthousiast… Twente! Bryan Ruiz! Voetbalfans als wij zijn hebben we zo goed en zo kwaad als het ging maar een beetje meegeluld en dat vond hij zo leuk dat we met een waaerschuwing over hoge boetes en draag altijd je gordel en meer van dat soort dingen weer verder mochten. Afgelopen met een sisser dus. Ook hier is de politie je beste vriend.

Toen we bijna weer in San Jose waren kwam we in de stad in de file terecht. Opeens zei Danny dat de auto een beetje raar reed, en een jongen op een brommer die tussen de auto’s door reed wees naar onze band. Jahoor, het hele land doorgereden op de slechtste wegen met steen en modder en op een relatief goede asfalt weg komen we met een lekke band te staan… in de file op de linker rijstrook…
Ik was wel een beetje op mijn hoede en knikte naar die jongen maar deed de deur niet open. Toen hij voorbij was heb ik nog even gekeken en zijn we zo snel mogelijk naar de zijkant gegaan een parkeerplaats op bij een restaurant.

De soort van bewaker van die parkeerplaats keek het eerst een beetje aan en ging ons daarna helpen en later kwam ook de eigenaresse van het restaurant erbij. We waren nog steeds op onze hoede maarja, met drie man kan je alles in de gaten houden gelukkig.

Toen het bijna klaar was kwam ineens de politie aan. Ze gingen ons kenteken opschrijven, dus we waren alweer bang dat we een boete zouden krijgen. De bewaker moest zijn gegevens doorgeven, id laten zien enzo, de locatie werd opgeschreven en de politoe ging opeens helpen met de band verwisselen. Na een praatje en nogmaals de vraag of er geen problemen waren zeiden ze dat we snel weer verder moesten gaan en werden we de weg weer op geloodst de file in.

Bij het hotel hebben we toen geregeld dat de volgende dag iemand van het verhuurbedrijf zou komen voor de lekke band. Het was allemaal erg moeilijk om uit te leggen, maargoed… zorgen voor de volgende dag. We waren veilig en zonder boetes aangekomen.

Om 10 uur stond er iemand van het verhuurbedrijf voor de deur die bkeek de band en zei dat hij was lekgestoken. Dat schijnt vaker te gebeuren en als je dan langs de kant staat om de band te verwisselen wordt je beroofd. We zijn dus heel goed weggekomen dat er niets gebeurd is verder, misschien wel omdat de politie er opeens bij kwam.
De man van het verhuurbedrijf kwam onze auto ophalen en begon over de tank die half leeg was. Die moest bijgevuld anders werd het heel duur. Maar dat was niet de bedoeling, we wilden een nieuwe band… Ohjee, dat is moeilijk! Bellen met het kantoor, nog eens bellen… En toen ging hij weer met een taxi terug. Later is er een monteur gekomen die een nieuwe band heeft gebracht en eindelijk onze achterklep heeft gemaakt die steeds maar niet goed dicht wilde. Over kosten hebben we (nog) niets gehoord, dus misschien door de ‘poging tot overval’ valt het toch onder de verzekering die we hebben genomen. Dat merken we wel als de auto is ingeleverd.

Hier in San Jose hebben we verder niet zoveel gedaan, het is weekend dus we zijn uit geweest en het weer valt tegen dus bij het zwembad liggen is er helaas niet van gekomen. Straks gaan we weer op pad naar Puerto Viejo, lekker naar de caribische kust in een hangmat chillen met hopelijk eindelijk lekker weer.

P.S. Zijn de rayonhoofden in Nederland al bij elkaar geweest?

Vandaag is onze laatste dag in Manuel Antonio, vanmiddag vertrekken we na 5 dagen weer terug naar San Jose. Daar blijven we dan 2 nachtjes en daarna naar het caribische gedeelte van Costa Rica. Waarschijnlijk gaan we ergens in de buurt van Cahuita iets proberen te vinden.

In Manuel Antonio was het erg leuk, maar wel veel natter dan dat we gewend waren. Het heeft hier vorige maand zoveel geregend dat zelfs een stuk weg was weggeslagen. Inmiddels zijn de reparaties zover dat toeristen weer hier kunnen komen. Maar het nationale park is bijvoorbeeld maar beperkt geopened (kleiner gedeelte en ook maar tot maximaal 13:00 uur).

Een van de dagen zijn we naar het strand gegaan en eenmaal aangekomen, kwam er een klein buitje aan (dachten we). Na 1 uur in de regen te hebben gewacht zijn we drijfnat terug naar ons appartement gegaan.

Gisteren hebben we een canopy gedaan. Bij een canopy ga je met kabels afdalingen maken. Vandaag brengen ze de cdrom met foto’s! Dus ben heel benieuwd hoe we op de foto’s zijn gezet. Uiteraard hebben we zelf ook geprobeerd om foto’s te maken, maar dat is wel lastig. Soms sta je op grote hoogtes en moet je je handschoenen uittrekken om vervolgens de camera uit je zak te halen. Zonder deze te laten vallen in de grote diepte van de jungle. En om Menno dan te laten afdalen om mijn camera op te pikken :p
Het bleek lastig om Frank zijn kabel te saboteren, dus ook hij kwam ongeschonden beneden.

Straks onze spulletjes inpakken en dan gaan we zo’n 3 tot 4 uurtjes (met de juiste snelheid) naar San Jose. Weekend vieren in San Jose. Doe maar eens een google search naar barra libra.

Hasta luego amigos.

Gisteren onderweg van Liberia naar Manuel Antonio zijn we op de InterAmericana aangehouden. We reden met andere auto’s mee en alleen wij werden eruit gepikt. We hadden te hard gereden.

In mijn beste Spaans nog geprobeerd te vragen hoe het dan zit met al die andere mensen die ook te hard voorbij reden, maar die waren meer ervaren…

Hier gelden qua snelheid ook aparte regels. Meestal mag je hier 80 (soms ook 90) op de ‘snelweg’. Maar wanneer je een berg oprijdt dan is de snelheid maximum 60.

We kregen een bon en konden direct afrekenen (rara, waar dat geld blijft!) of we konden meegaan naar een stadje om daar bij een bank het geld over te maken. We hebben maar afgerekend, maar weer een wijze les wijzer. Volgende keer gewoon snelheid aanhouden, ook al word je door iedereen aan alle kanten ingehaald.

Dus mochten jullie nog een goed doel willen steunen??? Ik sms jullie graag mijn bankrekeningnummer hoor
Ach?!