Wij zijn Menno en Danny en we wonen sinds 1998 samen. We kochten dit domein, een webcam en toonden ons dagelijks leven. Toen het te gewoon werd om een webcam te hebben zijn we ermee gestopt. Nu plaatsen we zo nu een dan een berichtje of wat foto's op deze site voor de mensen die het leuk vinden om ons te volgen.
We are Menno and Danny and we have been living together since 1998. We bought a webcam and shared our lives on the net. Back then it was special, but we quit when it became mainstream. Now and then we post a story or some pictures here in Dutch or English for those interested.
We hebben besloten om een dag langer te blijven in Arenal. Vandaag willen we namelijk gaan raften in de Rio Salsa. Ik vermoed dat we flink zullen swingen in zo’n rio… Of salsa staat voor het rode sausje! We will see.
De vulkaan is trouwens al 5 weken stil (erg ongebruikelijk). Hoorden vandaag dat de laatste keer helemaal in 1993 was. Daarna explodeerde hij (of zij) enorm. Stiekem hopen we dan ook dat hij vanavond gaat spuiten.
Hasta luego
Wie vroeg gaat slapen kan ook vroeg weer op. Om half zeven werden we aan het ontbijt verwacht bij Yolanda en Antonio. Gelukkig waren we zo vroeg naar bed gegaan dat we fris en fruitig aan het ontbijt verschenen.
Antonio nam ons mee naam zijn boot voor waarna we met zijn vieren een tocht van 2 uur door het gebied gingen maken. We hebben heel veel mooie vogels gezien en ook apen en kaaimannen…
Toen Antonio de boot wel heel dicht langs de kant stuurde om een vogeltje beter te kunnen bekijken, lag er ook een kaaiman naast ons. Toen hij hem aan zijn staart trok en hij daarna heel hard weg liep langs en bijna in de boot begrijp je hoe stoer we nog in de boot zaten. Toen we klaar waren met de toer konden we eindelijk die vieze deet en het zweet van ons af konden spoelen kon de vlag uit… dachten we. Want schone lijven zonder deet… dat lusten die muggen wel. Toch nog muggenbeter dus in de korte tijd tussen douche, aankleden, inpakken en wegrijden.
Na weer een heel stuk over hobbelige waar-is-die-weg-eigenlijk wegen werden we aangehouden door een politieagent. We dachten dat we iets verkeerd hadden gedaan of misschien tol moesten betalen, maar dat was niet zo. Het bleek dat hij een vrouwtje achter zich had staan die naar een plaatsje verderop moest. Toevallig wilden we daar toch al stoppen voor de lunch, dus lieten we haar maar meerijden. Ze sprak ontzettend snel Spaans met een ieniemienie stemmetje terwijl ze ook nog eens de helft van de woorden inslikte. Na een paar zinnen was ik dus maar afgehaakt, maar Danny hield de conversatie wonderbaarlijk goed vol.
In het plaatsje hebben we haar afgezet en zijn we zelf een hapje gaan eten. Ze waren niet op toeristen ingesteld, dus toen we om de menukaart vroegen bleek dat we alleen konden kiezen tussen vlees, vis en kip. We kregen enorme borden vol met eten, maar het was wel erg lekker. Allemaal ook nog een drankje erbij, twee cola en een tamarinde sapje. We moesten 7000 colones afrekenen, dat is tien euro. Ongelofelijk!
Na een lange rit kwamen we eindelijk aan bij de vulkaan Arenal. We zitten in het plaatsje El Castillo, in een ontzettend leuk guesthouse. We hebben de hele avond met twee Nederlandse meisjes zitten praten, en moesten ook nog meehelpen met het eten om ons eigen naan-broodje te maken. Ontzettend leuk en heel gemoedelijk.
Morgen zijn we van plan om ergens in een warme rivier te gaan zwemmen, de gratis versie van de Baldi Hot Springs. Je krijgt weleens leuke tips in dit soort plaatsen. Hoe dat gaat horen jullie misschien morgen of anders een paar dagen later wel weer.
Hasta pronto!
Op sommige plekken in Costa Rica heb je geen internet of telefoonontvangst. Dus vandaar nu nog even een terugblik op onze reis van gisteren:
Vanmorgen vroeg opgestaan. Om 9 uur kwam iemand langs voor onze huurauto. Een man die alleen Spaans sprak. Het kwam er in ieder geval op neer, dat ik ineens mee moest naar het kantoor. Als je dan weet dat San Jose een grote doolhof is met éénrichtingsstraten en ik me meteen realiseerde dat ik ook zelf terug naar het hotel moest rijden, heb ik meteen Menno geroepen> Na 30 minuten waren we eindelijk bij de verhuurder. Bleek dat ik mijn paspoort bij me had moeten hebben (kopie was niet goed genoeg). Werden we weer netjes naar het hotel gebracht, spullen gepakt en weer terug naar die verhuurder. Rond half 12 konden we eindelijk op weg naar Caño Negro. Van te voren hebben we via Google maps berekend dat het 2,5 uur rijden zou zijn. Alleen was dat waarschijnlijk gebaseerd op een rechte weg en niet op bergen en langzame vrachtwagens (die met een vaart van 20 km per uur omhoog kruipen.
Uiteindelijk waren we om half 5 in Caño Negro, na 30 minuten gereden te hebben over een ongeasfalteerde weg. Een huisje geregeld (zij noemen dat Villa’s.. Ach daar kunnen meningen over verschillen. Klamboes opgehangen (altijd weer een gedoe) en gezocht naar een restaurantje. Gelukkig iets gevonden, maar bedenk je dan wel, dat hier bijna geen toeristen komen. Daarna wilden we afsluiten met een lekkere bierro! Maar helaas… geen barretje of wat dan ook. Dus lekker vroeg naar bed, want morgenochtend vroeg hebben we om half 7 ontbijt en daarna gaan we met een bootje rondvaren op zoek naar dieren.
Hasta Luego amigos.
We zijn nu in El Castillo bij de vulkaan Arenal in Essence Arenal. Schitterend! Straks meer.
Lief hè
