dutchguys.com

Hola amigos,

Estamos aqui en San Jose.

Vandaag hebben we heerlijk zitten bijkomen van onze reis naar Costa Rica. Ons hotel casa 69 (en ja, we hebben het hotel uitgezocht op de naam!) is erg mooi. Vandaag ontdekten we ook dat ze een mooi terras hebben.

Nadat we vroeg wakker waren en ontbeten hadden, zijn we lekker op het terras gaan zitten. Daarna op zoek naar een supermarkt en raakten we een beetje verdwaald. We kregen te horen dat de supermarkt 450 meter verderop was. In Costa Ricaans betekent dit: 4,5 blokken verder. Nou, kan je vertellen dat we een stuk verder zijn gelopen. Uiteindelijk heeft een behulpzame vrouw ons helemaal naar de supermarkt gebracht. Zij begreep dat ik (Danny) een beetje spaans begreep. Dus ik kreeg veel te horen over de culturele dingen hier in San Jose en ze klaagde (jawel dat doen ze hier ook) over het weer.

Ons hotel ligt trouwens in een wijk waar niet zoveel toeristen komen. Het ligt dicht tegen het centrum aan, maar ook naast de Nicaruguaanse ambassade. Hebben trouwens geen idee waarom er zoveel mensen daar voor de deur staan, maar ze staan in ieder geval in de rij om naar binnen te komen.

Oh ja, ik vertelde dus dat we in een wijk zitten waar weinig toeristen komen, en dat merk je ook wel. Mensen bekijken je helemaal, stoppen met de auto’s, nemen van boven tot onder waar en lachen lief naar je. Daarnaast zijn ze ZO behulpzaam, je wordt er bijna achterdochtig van.

Frank heeft vandaag problemen met pinnen. Het lukt hem nergens om geld te pinnen. Uiteraard vinden wij het niet erg om af en toe wat te betalen, maar het moet wel binnen bepaalde grenzen blijven! Maar goed, na door 4 automaten geweigerd te zijn met zijn ING betaalpas werd hij het goed zat. Als dan lokale mensen je ineens aanbieden om je naar een andere betaalautomaat te brengen, denk je… “Waarom willen ze zoveel moeite voor me doen?”. De mensen doen dit dus, omdat ze bewust zijn dat het land grotendeels leeft van de toeristen. En mensen dus niet bezig zijn om je een oor aan te naaien (of zo snel mogelijk van je af te zijn), maar je gewoonweg willen helpen. Ahhh.. toch een mooie gedachte he

Na de supermarkt zijn we weer even wat wezen eten op het terras van ons hotel. Daarna lekker wezen wandelen en wezen kijken naar vlinders in de vlindertuin. Aan het eind van de dag zijn we wel een beetje verbrand omdat we iets teveel zon hebben gehad (en ons uiteraard te weinig hebben ingesmeerd!).

Nou, dat was het wel weer voor vandaag, nu gaan we wat eten. En daarna gaan we lekker op tijd naar bed. Morgen vroeg weer op, want dan gaan we onze auto halen bij het vliegveld. Daarna rijden we door naar Caño Negro. En blijven we daar een nachtje slapen. Dit ligt dichtbij de Nicaruaanse grens (waar nu wat problemen mee zijn), dus ben benieuwd wat we daar van gaan merken.

We zijn inmiddels lekker uitgeslapen, het is nu kwart voor negen ‘s ochtends en we hebben een heerlijk ontbijtje met vers fruit en een moddervet gebakken eitje op. Ik zit nu op het dakterras van het hotel dit berichtje te tikken.

Toen we gisteren aankwamen in San Jose en ik mijn rugzak uit de reishoes haalde kwam er een aparte lucht uit. En je hoor, heel de onderkant van mijn rugzak was nat en plakkerig. Mijn toilettas had ik niet onderin moeten doen. Er was nogal mee gegooid en ik heb maar tot het hotel gewacht om de schade op te nemen. Rugzak op mijn rug gedaan, die kant was nog wel schoon en droog en naar buiten door de mensenmassa. Iedereen stond te roepen met bordjes met namen, maar we hadden onze chauffeur gelukkig al snel gevonden.
Hij moest even zijn busje halen, en zou met drie minuten terug zijn. Danny wilde even de drukte vastleggen met de videocamera maar helaas, weer die foutcode van een vastgelopen tape. Later bleek dat hij niet eruit was gelopen dus misschien komt het nog goed en kunnen we nog wel aardig wat flimen, anders moet het bij foto’s blijven.

Toen er een oud gammel busje voor kwam rijden hadden we meteen door dat die voor ons was… jahoor, precies zoals alles hier, gammel en soms met touwtjes aan elkaar gebonden. Je krijgt waar je voor betaalt Maar gelukkig zijn we veilig en wel bij het hotel gekomen, prima locatie goed in het centrum.

We hadden in Newark op de luchthaven een grote fles… juist, Bacardi gekocht voor maar $15. Die moest dus even open zodat we met zijn drietjes een bacardi cola op het begin van de vakantie konden drinken. Ik heb even snel mijn toilettas uitgepakt en de merkwaardige lucht/kleverigheid kwam van de combinatie cocos zonnebrand olie gemengd met robijn opfris spray. Nouja, mijn kleding was nog droog maar ruikt in elk geval erg fris.
Door het gooien met de tas is het enige scheermesje dat ik mee had genomen ook gebroken. Straks dus maar even een nieuwe kopen.

We waren vanmorgen vroeg wakker, maar voelen ons ontzettend uitgerust. De klap zal vanavond nog wel komen vrees ik. Op tijd naar bed want morgen moeten we om 9 uur ‘s ochtends weer op de luchthaven zijn om onze huurauto op te halen en dan kan het echt beginnen.

P.S. Ik heb bij aankomst nog smsjes gestuurd maar daar heb ik nu nog geen reacties op gehad. Misschien werkt dat dus niet zo goed, dan weten jullie dat alvast. En nog als geheugensteuntje, het is hier 7 uur vroeger dan bij jullie.

Menno heeft net weer een tooltje op mijn nieuwe foon geplaatst, waarmee ik heel makkelijk berichtjes kan plaatsen.

Nu zijn we in New ark (ja, je leest het goed). Het plaatsje direct naast New York. Straks vliegen we door naar San Jose. Omdat we via New Ark zouden vliegen hebben we besloten om op de terugweg ook even uit te stappen. Dus vanaf 2 december gaan we New York onveilig maken.

Nu zitten we lekker te smikkelen en smullen in een mexicaans restaurantje op het vliegveld.

Komende 2 dagen zijn we in San Jose, maar moet denk ik wel eerst wennen aan het tijdverschil.

Hasta luego y besos

Even een lekker biertje en wat nachos. Over een paar uur weer verder.

Ps, testje met gratis internet op de mobiel.

Check ons reisplan in google maps. Het is nog niet helemaal af, maar geeft een idee wat we gaan doen.

Costa Rica november 2010 – Google Maps.